Merve Sevi Biyografisi

Sempatik Oyuncu Merve Sevi

İlk olarak reklam filmlerinden tanıdığımız Merve Sevi daha sonra “Omuz Omuza” ve “Hayat Bilgisi” dizilerinde yer aldı. İyi bir oyuncu olmak için sürekli kendini geliştiren Merve, her zaman iyi projelerde yer almak istiyor.

Kimlik

Adı: Merve Sevi

Doğum Yeri, Tarihi: İstanbul, 24 Temmuz 1987

Eğitimi: Nişantaşı Nuri Akın Lisesi mezunu, Yeditepe Üniversitesi Tiyatro bölümünde okuyor

Yer Aldığı Projeler: “Shubuo Chat Meydanı”, “Caramio”, “Ritmix” reklamları, “Omuz Omuza” ve “Hayat Bilgisi” “Yalancı Yarim” dizileri
Örnek Aldığı Oyuncular:

Nicole Kidman, Catherine ZetaJones

- Oyunculuğa Nasıl Başladı?

Her zaman görsel bir şey yapmak isteyen Merve, lise son sınıftayken bir ajansa kayıt olmuş. Model ya da fotomodel olmak aklında yokken, şans birden ona vurmuş ve reklam filmlerinde oynamaya başlamış. 2003 yılının aralık ayında üç tane reklam filmi çekmiş. Daha sonra “Omuz Omuza” dizisinde rol almaya başlamış.

- Sokaktan Tepkiler

Merve herkesin onu sevmesini beklemiyor ama kötü eleştirilerin yüzüne karşı söylenmesinden de hiç hoşlanmıyor. “Genel olarak beğeniliyorum ve seviliyorum. Herkesin güzelliğimden çok mimiklerimle ilgilenmesini istiyorum. Oyunculuğumu beğenmeleri beni daha çok ilgilendiriyor” diyor.

- Yapmaktan Hoşlandığı Şeyler

Küçükken bale yapan Merve, voleybol oynamaktan hoşlanıyor. Merve “Son iki yıldan beri koşuşturma içinde olduğum için pek boş vaktim olmuyor ama arkadaşlarımla kafelerde oturup sohbet etmekten çok hoşlanıyorum” diyor. Sinemaya gitmeyi ve kitap okumayı seviyor.

- Aşk Hayatı

Hiç aşık olmayan Merve “Bir kere sevmiş olabilirim ya da sevdiğimi zannediyor olabilirim. Hayatımda erkeklerin eksikliğini çok hissetmiyorum. Ama karşıma biri çıkarsa aşık olmak isterim” diyor.

Merve Sevi Fotoğraf Galerisi

Merve Sevi Fotoğrafları

Benzer yazılar…

• Benzer yazı bulunamadı

Esra Erol: Göçmen bir baba ile Sinoplu ( Ayvancık ) annenin 5 kızından ortancası olarak 12 Mayıs 1982’de İstanbul’da dünyaya geldim. Babamın polis olması nedeniyle birçok memleket gezdik ve bu sayede ülkemiz insanını daha yakından tanıma şansına eriştim. Tüm çocukluğumun geçtiği yer olan Kütahya’da; İlk, orta ve lise öğrenimimi tamamladım. Kalabalık bir ailede kendi iç dünyasında yaşayan ben, ortanca çocuk olmanın verdiği avantaj ve dezavantajlarla büyüyerek, ne abla ne de ufaklık oldum. Şimdilerde geçmişe baktığımda hep kendi bildiğim yoldan ilerlediğimi ve kendi bakış açımın benim için ne kadar önemli bir yapıtaşı oluşturduğunu görüyorum.

Kız lisesi “ Çini Seramik ” mezunu olmama karşın meslek olarak Radyo ve Televizyon sektörünü seçtim. Bu doğrultuda Kütahya Destan TV’de yayınlanan Tatlı Cadı adlı TV programı hayatımın ve ideallerimin başlangıcı olmuştur. Sonrasında ise karşıma heyecan verici İstanbul yolu çıktı. Yaptığım işin hakkını verebilmek adına; diksiyon, haber spikerliği ve tiyatro eğitimi aldım. Bu eğitimlerden geçmek, benim için hem yaşıma göre büyük işlerde hem de birbirinden değerli kurumlarda çalışmanın getirdiği sorumluluklardı. İstanbul’da geçen 8 yıl, bana iş hayatını, insan psikolojisini, şükretmeyi, ideallerim için deli gibi çalışmayı, hırslarımı törpülemeyi, tek başına hiçbir şey olunamayacağını, kadın olmanın zorluklarına karşı dimdik ayakta durmayı ve sabretmeyi öğretti

ESRA EROL FOTOĞRAF GALERİSİ

Benzer yazılar…

• Benzer yazı bulunamadı

Hitler başa geçtikten sonra Londra’ya göçtü. Bankacı oldu. Şöyle diyelim, Londra Bankası’nda ekonomist olarak işe başladı. 1937’de gazeteci olarak Amerika’ya gitti. Vermont’ta Bennington Koleji’nde siyaset ve felsefe profesörü olarak ders verdi. 1939’da ilk kitabı, “Ekonomik Adamın Sonu: Totaliterliğin Kökenleri”ni yazdı. 1945’te General Motors’u inceledi ve sonucunda 1950’de “İşletme Kavramı”başlıklı çığır açan kitabı basıldı. En önemli metni “Yönetim Uygulaması” 1954’te yayımlandı. Bu çalışmasında işletmeleri masaya yatırdı. Özetle yönetimin bir bilim ya da sanat değil, bir meslek olduğunu gösterdi. 21 yıl boyunca New York Üniversite’sinde hocalık yaptı. O kadar popülerdi ki, dersleri spor salonunun yanında yüzlerce sandalyenin sığabileceği bir mekanda yapılıyordu. 1975’ten itibaren 20 yıl Wall Street Journal’da aylık köşe yazarlığı yaptı.

Claremont Üniversitesinde Yüksek Lisans öğrencilerine “İşletmede Drucker” dersi veren Joseph A. Maciariello, Drucker için, “Daireler halinde düşünürdü” diyor. Dehasının bir kısmı bağlantısız görünen öğretiler arasında ortak kalıplar bulabilmesinden kaynaklanıyor. Drucker’in yazdığı kitaplar akademik kaynak olarak kullanılmadı. Oysa 37 dile çevrilen 38 kitap ve çok sayıda makale yazdı. Akademik çevrelerin üretitiği gerekçe lineer olmayan bir yaklaşımı olması ve çalışmalarının ölçümlere dayanan araştırmalar içermemesi diye özetlenebilir. Tipik yönetim danışmanı kalıbına hiçbir zaman uymadı. Ev-ofisinden çalışırdı ve asla bir sekreteri olmadı. Telefonlarını hep kendi açardı.

ABD Başkanı George W. Bush 2002 yılında Drucker’a Başkanlık Özgürlük Madalyası verdi. Buraya kadar Drucker’ın bilinen hayat hikâyesi, bundan sonrası hayat hikâyesinin yönetim bilimindeki izdüşümü:

1940’larda, organizasyonların temel prensiplerinden olan, sorumluluğun dağıtılması fikrini ilk o tanıttı.

1950’lerde işçilerin yok edilmesi gereken mükellefiyetler değil, değerler olduğunu ilk o dile getirdi. Şirketin sadece kar makinesi değil, çalışana güven ve saygı üzerine kurulu bir insan topluluğu olduğu görüşünü üretti İlk kez o, yeni pazarlama kafa yapısında basit bir kavram olan “müşterisiz iş yoktur”u açıklığa kavuşturdu.

1960’larda, içeriğin önemine değindi.

1970’lerde, bilginin Yeni Ekonominin asıl sermayesi olduğunu yazan yine Drucker oldu.

1980’lerde kapitalizim ve iş dünyası hakkında ciddi şüpheler edinmeye başladı. İşletmelerin toplumların yaratılması için ideal yer olmaktan çıktığını, bireysel çıkarların eşitlikçi prensiplere karşısında her zaman galip geldiği bir yer olduğunu söylüyordu. Amerikan iş dünyasının en önemli eleştirmenlerinden biri oldu. Yöneticiler imparatorluk kurmakla uğraşırken fazla personel ve etkisiz bir sürü asistanların oluşuna karşı çıktı. Onu en çok kızdıran işletmelerin işten çıkarmalarda elde ettikleri büyük kazançlardı: “Bu ahlaki ve sosyal olarak affedilemez. Bunun için çok büyük bedel ödeyeceğiz.”

Drucker, 1980’lerde yoğun olarak yaşanan ve yasal dayanakları zayıf olduğu için eleştirilen satın almalar, birleşmeler ve benzeri operasyonlar kapitalizminin son hatası olarak görüyordu: “Serbest pazara inansam da, kapitalizm hakkında ciddi şüphelerim var.”

Herkesin hoşlanmadığı çıkışlar yapmaya bayılıyordu, örneğin; 1984’te bir tepe yöneticinin en düşük maaş alan işçinin 20 katından fazla maaş almasının doğru olmayacağını ilan etti. Drucker, kapitalizm aç gözlülüğü performans kadar hızlı ödüllendirdiğini savunurken, onun bu eleştirilerindinden hoşlanmayan ve giderek sayıları artan bir danışmanlar topluluğu oluştu. Drucker’ın zamanının da modasının da geçtiğini söylemeye başladılar. Birçoğu pazarlama fantastiği yeni nesil gurular türedi. Popüler kitaplar yayınladılar, konuşma turlarına çıkıp zengin oldular. Yeni nesil yönetim guruları Drucker’ı gölgede bırakır oldu. Drucker ilerleyen yıllarda dikkatini ve çalışmalarını kar amacı gütmeyen işletmelere yönlendirdi.

Bugün bildiğimiz yönetim uygulamalarının çoğunluğu Peter Drucker’ın düşüncelerinden türetildi. Kişileri ve kurumları yönetmenin karmaşıklıklarla dolu olduğunu söylüyordu. Yöneticilere iyi çalışanı tutmanın önemini, sorunlara değil imkânlara odaklanmak gerektiğini, müşterinizle masanın aynı tarafında oturmayı, rekabet avantajlarını anlama ihtiyacını ve bunları yenilemeye devam etmeyi öğretti.

Birkaç öğretisi:

Liderlik üzerine: Hiçbir zaman “ben” diye düşünme ve söyleme. “Biz” diye düşün ve konuş. Etkin liderler sadece organizasyonun güvenine sahip oldukları için otoriteye sahip olduklarını bilirler. Organizasyonun ihtiyaç ve imkânlarının kendi ihtiyaçlarından önce geldiğini anlarlar.

Yetenek üzerine: Yönetimin iki ana görevi yeteneği çekmek ve tutmak haline geldi. Bilgi çalışanlarının birçok seçeneği var; gönüllüler olarak muamele görmeli ve yönetilmeliler. Kişisel başarı ve kişisel sorumlulukla ilgilenirler. Devamlı öğrenme ve eğitim beklerler. Saygı ve otorite isterler. Bunları onlara sağlayın.

Çalışma üzerine: Sorunlara değil imkânlara odaklanın. Sorun çözümü zararı engeller, ama imkânları kullanmak sonuç üretir. Gerçek bir kriz olmadan sorunlar yönetim toplantılarında imkânlar incelenip ele alınmadıkça tartışılmamalıdır. Değişimi bir fırsat olarak kullanın ve bir tehdit olarak görmeyin.

Karar verme üzerine: Her karar risklidir. Karar, kaynakları bilinmeyen ve belirsiz bir geleceği sunma taahhüdüdür. Eğer kararın gerekli olduğunu, sorunları açıkça ifade etmeyi ve doğrudan başa çıkmayı, sonunda uzlaşma yapmanız gerektiğini biliyorsanız, riskler en aza indirgenebilir.

Organizasyon üzerine: Etkin organizasyonlar kendilerini tatmin etmek için değil, müşteri ihtiyaçlarını karşılamak için vardır. Liderler organizasyonu oluşturan çalışanların kendilerini sürekli yenileyebilecek şekilde dışarı odaklanmasını sağlamalıdır.

Gazeteci, profesör, tarihçi, ekonomist, yönetim bilimci olarak 95 üretken yıl… En önemli katkısı işletme alanındaydı. Keynes ekonomi için, Deming kalite için neyse, Drucker da yönetim için oydu. Bugün kullanılan neredeyse tüm modern yönetim kavramlarını önce o ifade etti ya da geliştirdi.

Benzer yazılar…

• Benzer yazı bulunamadı