www.pcgazete.com
 
????



Emre Aydın – Geçen Cuma

geçen cuma gördüm sni
bn deildim yanındaki görmemiş gibi yaptm
biraz daha hızlandım
koştum sonra uzaklaştım
düştüm artık yoldan çıktım

bilsen neler kaçırdın
peki bn nerde yanlış yaptım
dur brz snde düşün bn artk çok deiştim
hep sustum hep dinledim snde düşün(2)


Emre Aydın – Çalma Açmam Kapıyı

Åžimdi ben ne desem boÅŸ
Ne anlatsam faydasız
Sorular var cevapsız bak yüzlerde
Tam altı kez düştüm
Gör işte ben de öldüm
Lütfen konuş konuş benimle
Sesini duysam yeter

Aynı şeyleri istedik
Aynı şeylerde sevindik
Herkes gördü ikimizden başka
Sesini duysam yeter

Åžimdi ben ne desem boÅŸ
Ne anlatsam faydasız
Sorular var cevapsız bak yüzlerde
Tam altı kez düştüm
Gör işte ben de öldüm
Lütfen konuş konuş benimle
Sesini duysam yeter

Beyaz şarkı küçük şarkı
Çalma açmam kapıyı

Emre Aydın – Dayan Yalnızlığım

Dayan Yalnızlığım

Karla karışık yağar hüzün
Üstüm başım hep uzun kollu
Benden iyi bilirsin
Anlatmama lüzum var mı ?

Gözlerim senden sonra
Hep parçalı bulutlu
Sen de baksan görürsün
Bakmaya yüzün var mı ?

Mutlu muyduk ki ? Sade nefes aldık
Bıktım artık uzatma, yaslan bana ağla

Kal yanımda böyle sonbahar gelince
Soysuzlar içinde kalma yalnızlığım
Bak yenildik iÅŸte
Zamanı gelince kalkarız belki de
Dayan yalnızlığım

Uzun yola gitmeden
İki koltuk ayırttım
Seninkisi cam kenarı
Sormana lüzum var mı ?

Farkı yok ki geçmişten
İlk kez görmüş değilsin
Hiç kuraya girmeden
Hep kısa çöpü çekmişsin

Mutlu muyduk ki ? Sade nefes aldık
Bıktım artık uzatma, yaslan bana ağla

Kal yanımda böyle sonbahar gelince
Soysuzlar içinde kalma yalnızlığım
Bak yenildik iÅŸte
Zamanı gelince kalkarız belki de
Dayan yalnızlığım

Emre Aydın – Hareket Vakti

is karası gibiyim o temiz ellerinde
dil yarası gibiyim o masum sözlerinde
kal deme hiç bunu benden isteme
sus bu gece bana aşktan sakın hiç bahsetme
dur bu gece bana dokunma beni delirtme
sana boÅŸuna umut vermek istemem

çağıran bir şeyler var hep beni uzak şehirlerde
bana ait birşeyler var o sert gülüşlerde

sen yine olduğun gibi kal benim için sakın değişme
giderim bugün ha yarın hareket vakti gelince
sen yine olduÄŸun gibi kal misafirim bu ÅŸehirde
bir el sallarsın yeter hareket vakti gelince

mum gibiyim senin ışıl ışıl o gözlerinde
kum gibiyim uçsuz bucaksız o çöllerinde
kış gibiyim yakan yaz güneşinde
hırsız gibiyim kadehteki o ruj izlerinde
dil gibiyim yanağındaki o beninde
kal deme hiç bunu benden isteme

çağıran bir şeyler var hep beni uzak şehirlerde
bana ait birşeyler var o sert gülüşlerde

sen yine olduğun gibi kal benim için sakın değişme
giderim bugün ha yarın hareket vakti gelince
sen yine olduÄŸun gibi kal ben misafirim bu ÅŸehirde
bir el sallarsın yeter hareket vakti gelince

çağıran bir şeyler var hep beni uzak şehirlerden
bana ait birşeyler var o sert gülüşlerde

sen yine olduğun gibi kal benim için sakın değişme
giderim bugün ha yarın hareket vakti gelince
sen yine olduÄŸun gibi kal misafirim bu ÅŸehirde
bir el sallarsın yeter hareket vakti gelince

Emre Aydın – Dönersen

Üç ayaklı sandalyem
Daha fazla dayanmaz susarsan kırılır gider
Aslında çok zor değil
Gerçekler çelimsiz istersen yeniden
Kalbim kırık kapılar açık
Aynı şarkıyı söylüyorum
Yolum ince yolum uzun
Yalnızlığımda yürüyorum [2]

Üç ayaklı sandalyem
Daha fazla dayanmaz susarsan kırılır gider…

Emre Aydın – Belki Bir Gün Özlersin

Belki bir gün özlersin
BaÅŸka adamlarla
BaÅŸka ÅŸehirlerde
Yürürken
OkuduÄŸun ilk roman
SevdiÄŸin ilk adam
Yasal acılarından
Hatta yalnızlıktan
Belki dolar gözlerin
BaÅŸka adamlara
BaÅŸka ÅŸehirlerde
Belli etmezsin
Belki bir gün özlersin

Sil gözünün yalnızlıklarını
O an fısılda duvarlara adımı
Bin bıçak var sırtımda
Biniyle de adaşsın
Her biri hayran sana

Belki bir gün özlersin
BaÅŸka adamlarla
BaÅŸka ÅŸehirlerde
Yürürken
Seçtiğin bu hayat
Geçtiğin son adam
Yasal acılarından
Hatta yalnızlıktan
Sessiz harfler seçersin
BaÅŸka adamlara
BaÅŸka ÅŸehirlerde
Belli etmezsin
Belki bir gün özlersin

Sil gözünün yalnızlıklarını
O an fısılda duvarlara adımı
Bin bıçak var sırtımda
Biniyle de adaşsın
Her biri hayran sana

Emre Aydın – Ben Sensiz İstanbul’a Düşmanım

Kelimelerden alacaklı bir sağır gibi.
İçimi döktüm bugün yokluğunla konuştum
Tutsak gibi, enkaz gibi, kendim gibi
İçimden çıktım bugün içimle konuştum

Yüzünü ilk kez gören bir çocuk gibi
Gördüm kendimi gördüm
Kırıldı ayna paramparça paramparça
Ne varsa kadınım yokluğunda kaç damla gözyaşı eder adın
Ne olur gel gel gel gel ben sensiz istanbul’a düşmanım

Kestiğim ümitlerden yelkenler yapıtım ama yokluğunda ne
Gidebildim ne de kaldım
Gerçek miydi tutunmaya çalıştıklarım
Hediye süsü verilmiş ayrılıklarım

Kaybetmenin tiryakisi bir çocuk gibi
Sustum kendime kızdım
Kırıldı ayna paramparça paramparça
Ne varsa kadınım yokluğunda kaç damla gözyaşı eder adın
Ne olur gel gel gel gel ben sensiz İstanbul’a düşmanım

Emre Aydın – Bu Kez Anladım

Bu kez anladım
Kuru dallardan yapma
Bi köprüden geçiyorum

Ben ordaydım
Erbabı yalnızları
Yutan kentler biliyorum

Bu kez anladım
Hüzünlerden bozma
Mutluluklar yaşıyorum

Ben ordaydım
Acemi aşıkları
BoÄŸan sular biliyorum

Ne müttefik belli
Ne sığınakların yeri

Kaybettim bugün kendimi, hükümsüzdür
Sonu yok bunun, boÅŸluklardan boÅŸluk beÄŸendim
Vazgeçtim bugün herşeyden halsiz şu kalbim
Kan revan içinde hep kanamaz denen yerlerim

Kaybettim bugün kendimi, hükümsüzdür
Sonu yok bunun, boÅŸluklardan boÅŸluk beÄŸendim
Vazgeçtim bugün herşeyden halsiz şu kalbim
Hem suçsuz hem güçsüz hem halsiz…

Bu kez anladım
Kartonlardan yapma
Siperlere pusuyorum

Ben ordaydım
Huzurlu zamanları
Yıkan sorular biliyorum

Ne müttefik belli
Ne sığınakların yeri

Kaybettim bugün kendimi, hükümsüzdür
Sonu yok bunun, boÅŸluklardan boÅŸluk beÄŸendim
Vazgeçtim bugün herşeyden halsiz şu kalbim
Kan revan içinde hep kanamaz denen yerlerim

Kaybettim bugün kendimi, hükümsüzdür
Sonu yok bunun, boÅŸluklardan boÅŸluk beÄŸendim
Vazgeçtim bugün herşeyden halsiz şu kalbim
Hem suçsuz hem güçsüz hem halsiz…

Bu kez anladım
Kuru dallardan yapma
Bi köprüden geçiyorum

Ben ordaydım
Erbabı yalnızları
Yutan kentler biliyorum…

Emre Aydın – Afili Yalnızlık

Ölsem, ölsem, ölsem… hemen ÅŸimdi
Kaçsam, gitsem, kaçsam… tam da ÅŸimdi

Bu kez pek bir afili yalnızlık
Aldatan bir kadın kadar düşman
AÄŸzı bozuk üstelik… bırakmıyor acıtmadan
Bu kez pek bir afili yalnızlık
Ağlayan bir kadın kadar düşman
Tuzaklar kurmuş üstelik
Bırakmıyor acıtmadan

Bitiyorum her nefeste
Ne halim varsa gördüm
Çok koştum, çok yoruldum
Ve ÅŸimdi ben de düştüm….

Sövdüm, sövdüm, sövdüm ben dünyaya
Acılara, sokaklara, ait olmaya, insanlara

Bu kez pek bir afili yalnızlık
Aldatan bir kadın kadar düşman
AÄŸzı bozuk üstelik… bırakmıyor acıtmadan
Bu kez pek bir afili yalnızlık
Ağlayan bir kadın kadar düşman
Tuzaklar kurmuş üstelik
Bırakmıyor acıtmadan

Bitiyorum her nefeste
Ne halim varsa gördüm
Çok koştum, çok yoruldum
Ve ÅŸimdi ben de düştüm…

Değmezmiş hiç uğraşmaya
Bu kez mecalim yok hiç dayanmaya… dayanmaya…

Bitiyorum her nefeste
Ne halim varsa gördüm
Çok koştum, çok yoruldum
Ve ÅŸimdi ben de düştüm…

Emre Aydın – Asil YaÅŸlar

Geceyi mesken tuttum gündüz senin olsun yalnızlık derdime dert katar gözlerim ağlar
Asil bu yaşlar tek çarem var hayata renk veren aşklar yollarım mecbur istikamete giden yıllar
Hepsi de boştu boşluğa koştu sırtıma saplanan okları kalbime soktu ardına bakmadı
Görmedı ağladım bağladı elleri kolları uzanayım ıstedım olmadı yılmadım
Arasam telefona bakmaz bil ki konuşmaz ne yapsam unutsam derken duvarda yüzü var
Kaçamam ondan yapamam hayran bu gönül uğruna can verir tüketirim bir ömür
Anlatamam ki..!!
Kördüğüm olmuşum çözemedi kimse derdimi bilene 10 puan işte ben neyim bulamadım sana takılayım ben anlatır hüznümü özlü bu cümlem belki bir gün gelecek özleyeceksin ne yapıyor ne ediyorum ben kendimi kaybettim gözyaşım aktı yollara düsüp aşkımı aradım yalnızım hala sensiz bu oda tadı tuzu olmuyor bari sen ağlama gururum engel hiçe say sen gözyaşım aksın endişe etmem tersine gidecek her şey bir gün düzelir derken yalnızım yine kendimi tutamadım yorgunum ağladı gözlerim bakma asil bu yaşlar!!

Sil gözünün yalnızlıklarını
O an fısılda duvarlara adımı
Bin bıçak var sırtımda
biniyle de adaşsın
Her biri hayran sana [x2]

Yaşları tutmadım ağlamak istedim senden başka olmadı kimse derdimi söylemek istemedim sana sendin her zaman yanımdaydın oysa anlamadığın bir tek şey var sen benim olmadın hıç bi zaman nedendir hala gözyaşı bende durmadan akıyor sensiz her gece hüzün bulutu kapladı içimi bu benim değildi ikimizin seçimi sölemem seni sevdiğimi bir defa denedim elime ne geçti günlerim gecelerden farksız benim yalnızlığıma çare mi aradım üzerime gelenler olabilirdi kalbimi senin için boş bırakmıştım şimdi koskoca bir boşluk var yanımdaysa tek bir dostum durmadan içerim geceler yoldaş buzları eriten aşkım gardaş oldu ve gözlerim bunun için doldu yaşları görünce bana neden sordu ne bahane bulsam yutturamam ki söylesem belli onu kaybederim korkuyorum artık yaklaşamıyorum uzak yollardan bir medet umdum belki kaçar unuturum diyordum unutmak kolay değil bunu biliyordum son sözü söylemem cesaret edemem belli ki başlamadan kaybedicem bu oyunu yazanıma gözyaşı dökerek sitem edip aşkımı dillere dökücem!!